FYTOSPORT: Η ΟΝΕΙΡΕΜΕΝΗ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ


Lost 4
Ιούνιος 8, 2008, 12:46 μ.μ
Καταχωρημένο ως: - ΠΑΟΚ, ~ΚΩΣΤΙΚΟΣ WAITS AT THE CORNER STEVIE

ΠΑΟΚΑΡΑ ΛΕΜΕ!

Όπως θα θυμάσαι δικέ μου από τα προηγούμενα επεισόδια, μετά τον επικό τελικό της 17ης, όλη η συντακτική ομάδα της FytoSport άλλαξε διεύθυνση. Στην καινούργια μας κατοικία, όπως και στην παλιά άλλωστε, παραμείναμε αρωγοί αυτοοργανωμένων πρωτοβουλιών που απώτερο στόχο έχουν να κάνουν δύσκολη την ζωή κάθε μορφής εξουσιαστών. Καθώς όμως οι λεγάμενοι έχουν κάθε είδους ειδεχθείς μηχανισμούς καταστολής και αφού απέτυχαν να μας φιμώσουν με δωροδοκίες τελικά αποφάσισαν να μας εξορίσουν και από την κόλαση. Ύστερα από μια εντελώς κατευθυνόμενη δική, προεδρεύοντος του Εωσφόρου του ίδιου ( ο οποίος παρεμπιπτόντως θύμιζε τον γούμενο ) , άνοιξε η καταπακτή και αντί να μας φανέ τα γουμενόσκυλα, βρεθήκαμε στο νησί …

Στην αρχή δικέ μου, δεν σου κρύβω ότι τα είχαμε εντελώς χαμένα. Χωρίς απολύτως κανένα εφόδιο τα πρώτα βράδια παραμονής μας εκεί ήταν εφιαλτικά. Πεινούσαμε, διψούσαμε και προπαντός ήμασταν αποκομμένοι από κάθε είδους αθλητική ενημέρωση, καθώς ούτε τα κύματα γκατζοβουντού που εξέπεμπε ο απελπιστικά μόνος επίσημος δεν μπορούσαν να μας προσεγγίσουν.

Είμαστε όλοι τηλεοπτικά ζόμπι, δικέ μου, όποτε έλλειψη εναλλακτικών αποφασίσαμε να βάλουμε σε εφαρμογή ότι μας είχε διδάξει το μαγικό κουτί. Κατ’ αρχάς έπειτα από ολοήμερη εξερεύνηση ανακαλύψαμε ότι το νησί ήταν περίπου 85 τ.μ . και ότι δεν στερούνταν τροπικής βλάστησης καθώς το κάλυπτε ένα πεύκο. Την δεύτερη μέρα αποφασίστηκε με αμεσοδημοκρατικές, οριζόντιας κατεύθυνσης διαδικασίες ότι το πεύκο ( ο κορμός του οποίου ήταν ήδη καλυμμένος με χαραγμένα συνθήματα ) θα θυσιαζόταν για να χτιστεί το φτωχικό κατάλυμα μας. Έτσι έχοντας εκπληρώσει κατά το ήμισυ το Όνειρο κάθε έλληνα, βάζοντας ένα κεραμίδι πάνω από τα κεφάλια μας και καθώς είμαστε άνθρωποι που δεν τους αρέσουν οι μισές δουλείες, αποφασίσαμε να αποκτήσουμε αυτοκίνητο. Το αυτοκίνητο της FytoSport θα έπρεπε να είναι οικολογικών προδιαγραφών, σπιρτόζο στο γκάζι και φυσικά κάμπριο, προδιαγραφές οι οποίες ύστερα από ερευνά αγοράς αποφασίσαμε ότι πληρεί μόνο η πλάτη του πλησίον μας και έτσι κάναμε, εναλλάξ το όχημα ο ένας στους άλλους. Προσωπικά εκμεταλλεύτηκα το γεγονός και μόλις ήρθε η σειρά του μισητού έκδοτη, ζώστηκα τα σπιρουνιά μου (λίγο οξύμωρο ε, μισητέ?) και όργωσα τα πλευρά του αλαλάζοντας.

Κάπως έτσι περνούσε ο καιρός ευχάριστα και για αρκετούς μήνες το να οργώνω τα πλευρά του έκδοτη και να καυγαδίζω με τον Μανόλη, μου ήταν αρκετό. Μέσα μου όμως θέριευε η φλόγα. Τα τέσσερα γνωστά γράμματα για άλλη μια φορά χασκογελούσαν καθώς μου έκαιγαν τα σωθικά απαιτώντας. Όπως κάθε εξαρτημένος άλλωστε που πιστεύει ότι απαλλάχτηκε από τους εσωτερικούς του δαίμονες (sic) , προσπαθούσα να ξεγελάσω τον εαυτό μου όπως έχει ξαναγίνει επιτυχώς, ότι βρήκα την γαληνή μου στην άγνωστη τούτη γωνία του κόσμου, όμως γελιόμουν. Η εσωτερική αυτή μάχη που άφησε ανεξίτηλα τα σημάδια της στο πρόσωπο μου, δεν κράτησε για πολύ και αναπόφευκτα συγκάλεσα, ύστερα από πολύ καιρό την συνέλευση της ομάδος.

Η εσωτερική μου μάχη, με είχε αποκόψει από τους συντρόφους μου, με αποτέλεσμα να πιστεύω ότι μόνο εγώ περνάω το μαρτύριο. Φευ όμως. Όταν είδα τα ίδια ανεξίτηλα σημάδια στα πρόσωπα τους, το ίδιο απλανές βλέμμα και το ίδιας έντασης στραβό στόμα κατάλαβα και ευχαρίστησα τον θεό που με αξίωσε με τέτοιους συντρόφους. Πλέον τα λόγια ήταν περιττά. Με μια ματιά στα μάτια όλοι καταλάβαμε ότι είχαμε το ίδιο πράγμα στο μυαλό. ΠΟΝΑΕΙ.

Η ανακατασκευή της καλύβα μας κατά τα γνωστά πρότυπα μας πήρε περίπου 2 μέρες. Όσο αφορούσε την ονομασία, πφφφ, αυτονόητη. ΣΦ ΠAOΚ Lost 4. Η ολοκλήρωση των βασικών μας βρήκε διψασμένους για τα καααλά. Διάρκειας, εκδρομές, ντου, Ουγγαρέζα, όλα τα πράγματα που στερούμασταν λόγω της αυταπάρνησης μας αλλά όχι αγόγγυστα πλέον. Έτσι λοιπόν δικέ μου αποφασίσαμε να αφεθούμε στα χέρια της μοίρας, ρίχνοντας στην θάλασσα ένα μπουκάλι που περιείχε όλα τα αιτήματα μας με την ένδειξη να επιστραφεί στον αποστολέα. Το πόσο βασανιστικά πέρασε ο καιρός το ξέρουν μόνο όσοι περίμεναν στο αεροδρόμιο τον κολομβιανό Valencia, όμως πέρασε και το θαλασσοδαρμένο μπουκάλι μας επέστρεψε μπαούλο. Ότι δεν είχε καταφέρει ο επίσημος με τα αεκτσίδικα κόλπα του τα κατάφερε ο ΣΦ ΠΑΟΚ “το ασπρόμαυρο Πεκίνο” και τα κατάφερε καλά. Το μπαούλο περιείχε καθετί που γουστάρει ο ασπρόμαυρος εγκέφαλος. Κασκόλ, κασκορσέ, καπνογόνα, σπορ του βορρά, μπλοκ διάρκειας καθώς και ένα δορυφορικό πιάτο, συνοδευόμενο από μια τηλεόραση ειδικά ρυθμισμένη ώστε να παίζει μόνο ασπρόμαυρα κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Ελπίζω ότι θα μείνουμε για πάντα εδώ, καθώς πλέον τίποτα δεν μας χωρίζει από την ομάδα με οπαδούς στα πέρατα της οικουμένης. Ήδη οργανώνουμε κόλπο grosso για να παραβρεθούμε στο πρώτο φιλικό της ομάδος. Επίσης θα θέλαμε να κάνουμε γνωστή την έκκληση των αδερφών μας στο Πεκίνο, οι οποίοι παρακαλάνε για μια περιοδεία του δικέφαλου στην άπω ανατολή, καθώς έχουν βαρεθεί να βλέπουνε λιμά χωρίς κόσμο όπως η Manchester United και η Real. Η συγκινητική επιστολή τους κλείνει με ένα καινούργιο σύνθημα το οποίο πιστεύω ότι θα σπάσει καρδιές. “You never υψιπετή alone”.



ΤΟ ΛΑΒΑΡΟ, ΤΟ ΛΑΒΑΡΟ, ΥΨΩΣΤΕ ΤΟ ΨΗΛΑ!
Μάιος 23, 2008, 6:50 μ.μ
Καταχωρημένο ως: - ΑΡΗΣ, - ΠΑΟΚ, ~ΚΩΣΤΙΚΟΣ WAITS AT THE CORNER STEVIE

Σε κάθε ραντεβού δικέ μου οφείλουμε, όλοι εμείς που θεωρούμε ότι είναι ανδρισμός να σπάσεις το πόδι του gio και μετά να του πας μια βίβλο στην κλινική, να είμαστε συνεπείς. Ποσώς μάλλον όταν είσαι μπακουράκι αλλά estet, φτωχός πλην τίμιος, άνεργος αλλά με διάρκειας. Έτσι λοιπόν στις 17 του μήνα ήμουν εκεί. Ήμασταν όλοι εκεί, όπως ήμασταν μαζί όταν ημιλιπόθυμοι αγωνιούσαμε ο ένας για την τύχη του αλλού. Ήμασταν μαζί εκεί που ξεκίνησαν όλα, για αυτούς που έφυγαν νωρίς. Το παρόν είναι εξαιρετικά αφιερωμένο στο Θ. Παρασίδη.

Όπως θα έχεις καταλάβει δικέ μου, δεν είμαι τύπος που θα προσπεράσει μια καλή ευκαιρία για χορό ( aka let’s dance ) και διαθέτω τόση αυτοεκτίμηση ώστε να απευθύνω τον λόγο μόνο σε χορευταράδες. Έτσι λοιπόν στις 16 του τρέχοντος μηνός απηύθυνα τον λόγο και το βλέμμα μου στους υπόλοιπους της συντροφιάς με ένα και μόνο στο μυαλό: να τους δείξουμε εμείς! Να τους δείξουμε τους κερατάδες ότι λίγο πριν την δύση της νιότης ακόμη μπορούμε να τους δείξουμε.

Φαντάζομαι δικέ μου ότι κάπου ανάμεσα στα πράγματα σου, έχεις και αδέρφια, αυτήν την τόση χρήσιμη κατασκευή, μοναδική αποστολή της οποίας είναι να σου υπενθυμίζει πόσο λάθος έκαναν οι γονείς σου, που δεν πίστεψαν στις δυνάμεις σου και σου έδωσαν και βοηθούς. Προσωπικά κάθε φορά που κάτι δεν μου πάει καλά, φταίνε τα αδέρφια μου και για αυτό τις τρώνε. Πολλές φορές όμως ξεχνάω ότι μπορεί να έχουν αισθήματα και το παρακάνω, όποτε αντιδρούν, με αποτέλεσμα να προσπαθώ να μαζέψω τα κομμάτια του εγώ μου, με δικαιολογίες του τύπου γλίστρησα, είστε τυχεροί που έχω να πάω κάπου τώρα, και αλλά πολλά που κάνουν την λυτρωτική δουλεία τους. Όμως, όπως κάθε σοβαρός άνθρωπος, δεν ξεχνάω ποτέ ότι τις έμασα και έτσι πάω όταν κοιμούνται και παίρνω το αίμα μου πίσω.

Έχοντας όλα αυτά στο μυαλό μου και την καυτή μυρωδιά φασαρίας στα ρουθούνια μου, χρησιμοποίησα το δικαίωμα βέτο στην συνέλευση την εκδοτικής ομάδας, που απορρέει από την ηγετική μου φυσιογνωμία και σε συνδυασμό με διάφορους συναισθηματικούς εκβιασμούς κατάφερα να περάσει το δίκαιο αίτημα μου. Μάλλον το δίκαιο αίτημα μιας πόλης που βαριανάσαινε κάτω από τον κίτρινο ζυγό.
Έτσι λοιπόν απολύτως νηφάλιοι, έχοντας γνώση του αυτοκτονικού χαρακτήρα της αποστολής μας, αλλά συνάμα χαρούμενοι, το μεσημεράκι εκείνου του Σαββάτου κατευθυνθήκαμε προς το πεπρωμένο μέσω Καυταντζογλείου. Γνωστά σκυλιά του πόλεμου πόλεως όντας, αναζητήσαμε την ηρεμία πριν την καταιγίδα, στο πανεπιστημιακό άσυλο και αφού σφραγίσαμε την τύχη κάποιων αδύναμων, πήραμε βαθιά ανάσα και βουτήξαμε.

Ο κόσμος στον οποίο αναδειθήκαμε βρομούσε ρετσίνα παλαιωμένη τουλάχιστον για 38 χρόνια, όμως είχαμε πολύ πιο σοβαρά προβλήματα να λύσουμε. Κατ’ αρχάς πως θα μπούμε μέσα ρε τρελέ? Σε εκείνο το σημείο το διερχόμενο πυροσβεστικό μας προσέφερε την λύση και την πρόσκαιρη αίσθηση ασφάλειας.
Ανάμεσα σε μάνικες, κράνη και σκάλες, ξέραμε ότι ήμασταν μέσα στο γήπεδο καθώς η βρώμα των 38 χρόνων της ρετσίν(ι)ας που λέγαμε γινόταν όλο και πιο ανυπόφορη. Όμως αυτήν την φορά ήταν ανάκατη με κάτι το θαλασσινό. Όταν τελικά το όχημα ακινητοποιήθηκε, ξέραμε ότι η ώρα η μεγάλη είχε φτάσει και μας καλούσε το μεγάλο, το ωραίο και το αληθινό. Στο κάλεσμα αυτό δεν κωφεύσαμε και παρά τους ύποπτους λεκέδες στα παντελόνια μας με μια κλωτσιά βγήκαμε από το όχημα και εγένετο φως. Φως άναψε ……

Λουσμένοι όπως ήμασταν από τον θεσσαλονικιώτικο ήλιο για μια στιγμή και μόνο αφεθήκαμε και θαυμάζαμε το πεδίο της μάχης. Οι κίτρινοι από την μια, οι κόκκινοι από την άλλη, οι μαύροι στην μέση και κάπου στο ταρτάν εμείς με μοναδικό όπλο, πλην φυσικά ενός υπερφυσικά αναπτυγμένου κοιλιακού μύα, το λάβαρο. Στο σημείο αυτό μας πήραν χαμπάρι οι ρουφιάνοι του γηπέδου και άρχισαν να μας καταδιώκουν. Έχοντας πρότερες εμπειρίες την Σπύρου Λούη και Παπαναστασίου αρχίσαμε να τρέχουμε και εμείς κατά μήκος του στίβου έχοντας πάντα, σφιχτά κρατημένο το λάβαρο. Τα παιδιά στις κερκίδες, βλέποντας τι συνέβαινε και υποθέτοντας ότι πρόκειται για κάποιου είδους happening άρχισαν να μας επευφημούν και να γελάνε, γέλια τα οποία θα τους κόβαμε ευθύς αμέσως. Στο επόμενο καρέ λοιπόν όταν ξετυλίξαμε το λάβαρο μας, την σημαία της Παοκάρας μας, το γλέντι μόλις είχε αρχίσει και τα γέλια είχαν κοπεί ως δια μαγείας.

Έτσι λοιπόν έχοντας διασχίσει όλο το γήπεδο, άρχισαν να ενώνονται αρμονικά οι γαύροι με τα αρειανά, όπως έχει γίνει τόσες και τόσες φορές, εμείς αλλάξαμε κατεύθυνση και βάλαμε ρότα προς τον πάγκο του Άρεως και παράλληλα προς το βατράχι. Η ελληνική γλώσσα είναι πολύ φτωχή για να περιγράψει το τι γινόταν και φυσικά τα αθηναϊκά κέντρα αποφάσεων δεν σου έδειξαν τίποτα δικέ μου. Όμως ο δικός σου ήξερε από χορό όπως σου έχει αποδείξει άπειρες φορές. Έτσι ενώ με τους αξιότιμους κύριους συνάδελφους είχαμε συμφωνήσει να του βγάλουμε την καρδιά με ένα κουτάλι (του βατράχου) και μετά να παραδοθούμε στο πλήθος λυτρωμένοι από τους εσωτερικούς δαίμονες μας, εγώ είχα κάτι άλλο στο μυαλό μου. Εγώ είχα αποφασίσει να πουλήσω το τομάρι μου όσο ακριβά το κοστολογούσα εγώ. Έτσι λοιπόν είχα ζωστεί με δυο πράγματα:
α) μια φωτογραφία του προέδρου με την αξιότιμη κύρια του και
β) με 89 κιλά δυναμίτη ικανό να γκρεμίσει: α) τα όνειρα κάποιων για μπιμπελό β) το γήπεδο του Ηρακλή γ) τους ρουφιάνους που πήγαν και έγιναν γαύροι .

Το έκανα δικέ μου και αν το τίμημα για εσένα ήταν ακριβό σου ζήτω συγγνώμη. Μπορεί η συντακτική ομάδα της FytoSport να είναι στην κόλαση αλλά τους δείξαμε εμείς. Μην ανησυχείς είμαστε σχετικά καλά και θα συνεχίσουμε να επιτελούμε το έργο μας μέσω του επίσημου, ο οποίος όντας μυημένος στα βουντού θα επικοινωνεί μαζί μας και θα του απαγγέλλουμε το ευαγγέλιο μας. Εσύ παρ’ όλα αυτά remember remember the 17th of May!



Ντ-emo
Απρίλιος 21, 2008, 5:24 μ.μ
Καταχωρημένο ως: - ΑΕΚ, - ΠΑΟΚ, ~ΚΩΣΤΙΚΟΣ WAITS AT THE CORNER STEVIE

Λίγο πριν το τέλος , ταράχτηκαν και πάλι τα λιμνάζοντα νερά του ελληνικού ποδοσφαίρου δικέ μου. Φαντάζομαι ότι είσαι ενήμερος για το τι συμβαίνει και ελπίζω εσύ κι εγώ, να προλάβουμε να ανέβουμε στο τρένο, προτού είναι πολύ αργά. Δεν σου κρύβω, δικέ μου ότι τόσο καιρό φοβόμουνα, αλλά βλέπεις τα φαντάσματα αργά ή γρήγορα απαιτούν εξορκισμό και γι’ αυτό είμαι και πάλι κοντά σου, αναλαμβάνοντας να σου ανακοινώσω αυτό που τόσο καιρό σου κρύβουν.

Οι πρώτοι ψύλλοι μπήκαν στα αυτιά μου στα τέλη Φεβρουάριου, λίγο μετά το Ηρακλής-αεκ, όταν οι δυο παε μέσα από μια λιτή ανακοίνωση 276 λέξεων, παίρνουν από κοινού θέση για τα της διαιτησίας. Το συμπαθητικό κείμενο, σαφώς διαποτισμένο από την αγάπη των προέδρων για την ελληνική λαϊκή σκηνή, καταλήγει στο ότι από εδώ και πέρα οι τρίτοι του άνω και του κάτω χωριού δεν ανέχονται την αδικία, ούτε καν υπέρ τους και αν για τον του άνω χωριού αυτό μπορεί να σημαίνει ότι παραλαμβάνει τα λάβαρα του fair play από τον παοκ που χαρίζει δεξιά και αριστερά πρωταθλήματα, για τον του κάτω χωριού τα πράγματα είναι κάπως πιο περίπλοκα.

Ζούμε σε πολύ χαλιά καιρούς δικέ μου και φαντάζομαι ότι δεν περίμενες εμένα να σου το επισημάνω. Καθημερινά προσπαθούν να σου επιβάλουν πράγματα όπως πρωτεύουσα, ειδήσεις, ομάδα, αυτοκίνητο, κινητό και γενικώς κάθε είδους αηδία που δεν χρειάζεσαι. Παράλληλα έχουν εφεύρει και όλο το θεωρητικό υπόβαθρο που χρειάζονται τα καθάρματα για να μας την φέρουν με κατεβασμένα τα βρακιά. Μάρκετινγκ, μάνατζμεντ, στατιστική, αλέφας, όλες επιστήμες ψεύτικες, φρούδες αν και σαγηνεύτηκες παράλληλα.

Το τελευταίο πράγμα που θέλω είναι να στα σπάσω, δικέ μου, όποτε κόβω εδώ την θεωρία, που στην τελική την ξέρεις και περνάω στο προκείμενο που φαντάζομαι έτσι βολεμένος που είσαι σε ντιβάνια, καρέκλες, κρεβάτια, καναπέδες, 4Α, θα σε βρει κατακέφαλα.
Υποθέτω θυμάσαι τι ωραία περνούσαμε τότε με τον μεγαλύτερο προπονητή που έχει καθίσει ποτέ σε ελληνικό πάγκο και όλο το γέλιο που είχε η απόλυση του. Ανεξαρτήτως ομάδος δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην περνούσε καλά (και τώρα αλώστε, αλλά το είδος σιγά σπανίζει ) με τα ανέκδοτα από την ιβηρική που μας πιάσανε κότσο. Την ίδια ώρα όμως, κάποιοι άλλοι περνούσαν την ώρα τους σε ανήλιαγα boardrooms σπάζοντας το κεφάλι τους για το μαγικό φίλτρο. Η καρδιά του ντεμοτεχνείου, που αποτελείται από την αφρόκρεμα κακοκουρεμένων γιάπηδων είχε επιδοθεί σε ανελέητο brainstorming, προσπαθώντας να ξαναεφεύρει την επανάσταση. Προφανώς το μοντέλο της αριστερά και της προόδου – θα πολεμήσουμε το σύστημα με τα ίδια του τα όπλα, δεν ήταν πλέον το κατάλληλο για να κατευθύνει το καράβι της ένωσης, καθώς με το laptop στο ένα χέρι και τον σταυρό στο άλλο κανείς δεν πήγε μακρύτερα από 23456 διάρκειας τύπου. Η κατάσταση απαιτούσε δραστικά μέτρα και δραστικά μέτρα επάρθησαν. Στο σημείο όπου κάθε διέξοδος είναι φραγμένη και κάθε άντρας οφείλει να ορθώσει ανάστημα και να ελπίζει, όταν όλα τα βλέμματα περιμένουν από τον ουρανό την λύτρωση, έτσι και στο ντεμοτεχνείο, στην αρχαιοελληνική τραγική στροφή των πραγμάτων, την λύση έδωσε ο από μηχανής θεός. Μόνο που στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν ήταν ακριβώς θεός ….. ήταν ο δικέφαλος.

Θα ξέρεις και από την προσωπική σου ζωή, δικέ μου, με τι μαγγανείες είναι μπλεγμένοι αυτοί οι πόντιοι που μας κουβάλησαν, αντί να κάνουν κάνα δρόμο, ποσώς μάλλον οι πρωτευουσιάνοι, οι οποίοι σύμφωνα με τον θρύλο, ήτανε τόσο μυημένοι στα αποκρυφιστικά, τα μυστικά της φύσης αλλά και την επιστήμη, που όταν για παράδειγμα σκοτώνονταν οι βασιλιάδες τους στον πόλεμο, τους μαρμαρώνανε και κρατούσαν τα «αγάλματα» σε αποθήκες DNA.
Έτσι λοιπόν, ύστερα από παγανιστικές δεήσεις της καθαρίστριας του ντεμοκτιρίου, η οποία δεν άντεχε το χαλί της ομάδος και παράλληλα τύχαινε να είναι η πιο κωλοπετσωμένη γκατζομπάμπο, ο ίδιος ο δικέφαλος, το μυθικό πολεμικό πούλι της βυζαντινής Νίκαιας κατέβηκε να προστρέξει τον ντέμη και να σώσει και το ντεμοτεχνείο, το οποίο από το συνεχόμενο brainstorming ήταν ένα βήμα από το εγκεφαλικό.

Σε αυτό το σημείο θα μπορούσα να σου παραθέσω τον ακριβή διάλογο που έλαβε χώρα, αλλά είναι τόσο ακατάληπτη η γλώσσα που χρησιμοποιεί το πούλι, αλλά και ο ντεμης, που δεν θα βοηθούσε σε τίποτα. Εξάλλου δεν χρειάζεται δικέ μου γιατί είναι πολύ αργά για φυλαχτούμε από το κακό. Τι είναι αυτό που επέβαλε το, απυδιασμένο από το πόσο κοντός είναι ο άνθρωπος στον οποίο απευθυνόταν, πούλι σαν λύση? Τέρμα τα καλά παιδιά!!! Παγκόσμια κυριαρχία της αεκ μέσα από την ….μόδα!!!!!!! Όπως κάθε δικτάτορας που σέβεται τον εαυτό του, έτσι και ο δικέφαλος, θα χρησιμοποιήσει την μόδα για να μας κάνει τα μυαλά πουρέ και να γίνουμε όλοι αεκ. Μας αδικούν και δεν παίρνουμε το πρωτάθλημα? Δεν συμβιβάζεται ο φέρερ για την αποζημίωση? Μικρό το κακό. Με δούρειο ίππο τα φαινομενικά άκακα emo, τους ρουφιάνους του δικέφαλου επί γης, ένα ένα τα κάστρα θα πέφτουν στον δρόμο για την τελείωση της αεκ. Το πρωτάθλημα που θα την διατηρήσει πάνω από τον τζολε, καθώς ισοβαθμούν στα 10.

Έτσι έχει ήδη μπει σε εφαρμογή το σχέδιο του πουλιού και φτάνοντας μια στροφή πριν το τέλος δυστυχώς θα πρέπει να γίνω προάγγελος κακών ειδήσεων. Δυστυχώς, δυστυχώς η αεκ θα πάρει φέτος το πρωτάθλημα και αυτό είναι ΗΔΗ γεγονός, καθώς έχει υπερκεράσει το μοναδικό εμπόδιο που έστεκε, τον Λεωνίδα και τους 300 του, δικέ οι Θερμοπύλες έπεσαν .
ΧΟΡΟΣ: ‘ΩΩΩ επίσημε αναγνώστη, ω θέαμα θλιβερότατο, που απ’ όλα αντίκρισαν τα μάτια μου ως τώρα, τον πιο μεγάλο μου έδωσες τον πόνο δρόμε, που από όλους πιότερο τους δρόμους σπάραξες την καρδιά μου, εσύ που πήρα για να έρθω εδώ, σαν άκουσα τη μοίρα σου.
Ποιο είναι το μοντέρνο σύμβολο την αντίστασης? Ποιος προσπάθησε, ίσως και μάταια και αυτό είναι που του προσδίδει διαστάσεις ήρωα,να σταματήσει τον δικέφαλο? Μα φυσικά το αντίθετο του γιν, το φως, ο γκάνταλφ, τα νεφελίμ, ο ζαγοράκης. Καθώς ζούμε σε ένα περιβάλλον όπου η φύση έχει προβλέψει την ισορροπία, έτσι και το αντίρροπο του δικέφαλου είναι φυσικά ο …..δικέφαλος. Ναι δικέ μου ο ΠΑΟΚ. Μόνο τυχαίο δεν είναι το σύνθημα περί 4 γραμμάτων.

Έτσι λοιπόν ο δικέφαλος του βορρά, η ειρηνική παντιέρα του βυζαντίου, με το που αντιλήφτηκε τα μοχθηρά σχέδια του αδελφού του περί πρωταθλήματος δεν άντεξε να μένει απαθής και παίρνοντας την υλική του μορφή κατέβηκε στην μικρή τούτη γωνία του σύμπαντος και αποκαλύφτηκε μπροστά στον πρόεδρο, ο οποίος κάτι είχε ακούσει για ουσία μαγική αλλά αυτό ξεπερνούσε την φαντασία του. Του αποκαλύφτηκε το σχέδιο για πρωτάθλημα και δεν σου κρύβω δικέ μου, πως η προεδράρα μπήκε στον πειρασμό να μπει στο άρμα και να απαρνηθεί τα πιστεύω του ΠΑΟΚ ( πρόσληψη σαντός ). Ο δισταγμός του αυτός θα στοιχίσει, καθώς ο εφιάλτης, έχοντας παρεισφρήσει στις γραμμές του καλού κάνει ότι περνάει από τα χέρια του για να ευοδώσουν τα σχέδια του κακού. Επιπλέον οι δυο δικέφαλοι αποφάσισαν να γίνει η τελική μάχη στην έδρα του καλού, αλλά επειδή δεν μπορούσαν να πάρουν την Υλίκη τους μορφή μπροστά στα μάτια του γαύρου (κατώτερη θεότητα ), αποφασίσθηκε ότι θα αποτελούν το ζωοποιό το πνεύμα στην καρδιά των απλών πολεμιστών, του κόσμου.

Η συνεχεία είναι λίγο πολύ γνωστή . Η αεκ με την βοήθεια του εφιάλτη, κατατρόπωσε τον παοκ και παράλληλα ο δικέφαλος του βορρά (ο ίδιος ) έχασε για πάντα την ικανότητα να παίρνει υλική μορφή. Εγκλωβίστηκε για πάντα στην ψυχή του κόσμου του και επιπλέον χάνοντας έχασε και ένα μικρό μέρος των δυνάμεων του το οποίο αντιστοιχούσε στο μυαλό του παοκτζη. Όλα δείχνουν ότι χάθηκαν δικέ μου, όμως όσο υπάρχει ακόμη το πνεύμα του δικέφαλου του βορρά στις καρδούλες των φιλάθλων του, υπάρχει και η ελπίδα……..
ΤHE ΕΝD



ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΑΛΕ
Φεβρουάριος 24, 2008, 5:18 μ.μ
Καταχωρημένο ως: ~ ΚΟΣΜΙΚΑ, ~ΚΩΣΤΙΚΟΣ WAITS AT THE CORNER STEVIE

salale.jpg

Μερικές φορές δεν ξέρω. Απλώς δεν ξέρω. Έτσι μετά από το ΠΑΟΚ-Άρης και έχοντας αηδιάσει με τον έκδοτη, ο οποίος σαν γνήσιο αφεντικό με έχει ξεζουμίσει για να γράψω μια καλή κουβέντα για την ΑΕΚ, η στήλη, συν γυναιξί και τέκνι, πήρε τα όρη τα αγρία βουνά και μετά από ταξίδι 4ων ωρών βρέθηκε σε ένα μέρος κοντά στα Γρεβενά που λέγεται χιονοδρομικό κέντρο Βασιλίτσας. Φτάνοντας εκεί το βραδάκι δεν είχα πολλές επιλογές και έτσι ξεράθηκα πρώτα στο κονιάκ και μετά στον ύπνο.
 Αισθανόμουνα πολύ άνετα το πρωί που ξύπνησα και δεν έβλεπα μαύρα, κίτρινα, μπλε βρακιά, παρά μόνο το λευκό τοπίο και το καφεδάκι μου, αγριοκοιτάζοντας παράλληλα όλους αυτούς τους τύπους με τα φουλάρια, τα παιδία και τα τζιπάκια τους που πηγαίνανε γυρεύοντας για χορό. ( σ.σ. Let’s dance). Δεν σου κρύβω δικέ μου, ότι και ο δικός σου μπήκε στον πειρασμό να παίξει με τα χιονιά αλλά μετά από ώριμη σκέψη αποφάσισα να αράξω και να περιμένω την ευκαιρία μου…

Το μεσημεράκι μου, το πέρασα παρέα με κόκκινα κρέατα κάθε προέλευσης και κιπουράκι ωραίο. Γύρισα στο κρεβάτι μου νοιώθοντας πολύ καλά και πήρα τον υπνάκο μου. Ξυπνώντας είχα ένα προαίσθημα ότι η τύχη και η ευτυχία θα μου γυρίσουν την πλάτη, όπως κάνανε κάποτε στον Αμανατίδη, χωρίς να πιστεύω ότι θα καταφέρω να ξεφύγω όπως αυτός. Έτσι λοιπόν κατέβηκα στο μπαρ, μπας και καταφέρω να διώξω το προαίσθημα αυτό που τόσο με είχε κουράσει και εκεί η μοίρα με περίμενε κρατώντας ένα κουβά με 160 κιλά λίπους. Τώρα κατάλαβα πως αισθάνθηκες μανόλο όταν σε αντίστοιχη περίσταση βρέθηκες τεα α τετ με τον Ντάισλερ και γι αυτό πλέον σε νοιώθω, γιαλατζή παόκι, φίλε του καναπέ και απάγκιο κάθε πίκρας. Μόνο που το θέαμα που αντίκρισα εγώ ήταν πολύ πιο δύσκολο στο πως θα το διαχειριστώ και γι αυτό θα το μοιρασθώ μαζί σας.

Ποιος ήταν λοιπόν ο λόγος που τα ματάκια μου ξεράσανε ότι είχαν και δεν είχαν? Big sofo + the fandom = I rest my case your honour! Το σαγόνι του ενός κάλυπτε αρμονικά το προγούλι του αλλού και εγώ προσπαθούσα ακόμη να κάνω τα ματάκια μου να ηρεμίσουν. Κάθισα στο μπαρ ( κοντά στο ύποπτο ζευγάρι σαν καλός ρουφιάνος ) και παρήγγειλα το ποτό μου, μιας και η αηδία είχα κατεβεί στο στόμα μου πλέον και έπρεπε κάπως να την ξεβγάλω.

Ο Σοφοκλής, λοιπόν και ο Σαργκάνης (εάν διαβάζεις αυτήν την παράγραφο είσαι άσχετος, βγες από το site). Πίνοντας δήθεν αδιάφορα το ποτό μου ( και οραματιζομενος το πούλιτζερ ) με τα πολλά κατάφερα να βγάλω μια άκρη και ανακουφισμένος απομαγνητοφώνησα τον διάλογο τον οποίο και παραθέτω ευθύς αμέσως:

-Σόφο: Δεν μπορώ, δεν μπορώ. Θέλω χρόνο ακόμη, αλλά και πάλι δεν μπορώ να υποσχεθώ τίποτα.
-Σάργκα: Βρε πουλάκι μου, σύνελθε πια. Δεν μπορώ άλλο να σου λέω σε όλα ναι και εσύ να με γράφεις. Τι άλλο θες πια?
-Σόφο: Ώρες, ώρες πιστεύω ότι είσαι εδώ μόνο και μόνο για να γυρίσω στην ομάδα, αλλά αυτό δεν θα γίνει ποτέ γιατί είμαι αρειανός ( σ.σ. !!!!!!!!!! ) και θέλω το κακό του ΠΑΟΚ.
-Σάργκα: …..
-Σόφο: Πες κάτι, ρε γαμώτο, τι με κοιτάς έτσι?
-Σάργκα: Τι να πω, δεν μπορώ να το πιστέψω ( προφανώς , το ότι κάποιος είναι αρειανος ) , αλλά και πάλι φέρανε τον Γιαννάκη προπονητή, ότι καλύτερο για εσένα. Αρειανός είναι, σε ξέρει από την εθνική, είναι η ευκαιρία σου να επανέλθεις.
-Σόφο: Δεν με νοιάζει τι τυρί, δεν με νοιάζει τι ψωμί, αρκεί το παριζάκι μου να είναι υφαντής. ΠΕΙΝΑΩΩΩΩΩΩ!
-Σάργκα: Το ήξερα ότι αυτό θα συνέβαινε και γι αυτό έχω πάρει τα μέτρα μου. Βρήκα τον φίλο σου τον Βακάρο και με προμήθευσε με κάτι που λέει ότι πάντα σε άρεσε πολύ και σε ηρεμούσε.
( Έχοντας δει το φονικό αυτό δίδυμο εν δράσει σε εποχές που ο δρόμος προς τα εδώ ήταν ακόμη μακρύς, υπέθεσα ότι πρόκειται για καθαρή κρεάτινη, σε ενέσιμη μορφή, κάτι που επιβεβαιώθηκε μόλις ο Σαργκάνης έβγαλε το βελόνι και την πάτησε στον Σόφο, ο οποίος μεμιάς χαλάρωσε και σαν εξημερωμένος ελέφαντας άρχισαν να του τρέχουν τα σάλια )
-Σάργκα: Ηρέμησες καθόλου?
-Σόφο: Ε, ναι αλλά δεν μπορώ άλλο να υποκρίνομαι. Θέλω να κάνω αυτό που έκανε και ο Σακίλ…
-Σάργκα: Έτσι μπράβο βαζελοφάγε μου. Έτσι σε θέλω, αγωνιστή και με θέληση. Θα πάμε πάλι στο σπα στην Ελβετία και θα μπεις πάλι στο πρόγραμμα.
-Σόφο: Μην με διακόπτεις και βγάζεις λάθος συμπεράσματα. Όταν λέω σαν τον Σακόλ εννοώ τον ηθοποιό Σακίλ, όχι τον μπασκετμπολίστα. Θέλω να σπουδάσω υποκριτική και να κάνω το υπερατλαντικό άλμα στον θαυμαστό κόσμο του American Ιdol.
( αντιλαμβανόμενος ο Σαργκάνης ότι το χάνει το παιχνίδι βγάζει από την φαρέτρα του και τον τελευταίο άσσο που διαθέτει )
-Σάργκα: Ναι ε? Και τι θα γίνει με εμάς? Εμένα δεν με σκέφτηκες? Άμα φύγεις τι θα γίνω εγώ? Και εξάλλου όλοι ξέρουμε ότι για να παίζεις στον ολυμπιακό χρειάζεται να είσαι και λίγο ηθοποιός, υπάρχει ολόκληρη σχολή γιαννακόπουλου-οκκά, πως τα παραβλέπεις όλα αυτά? Γιατί δεν προσπαθείς να μάθεις από το ποδοσφαιρικό τμήμα κάτι και βλέπουμε μετά τι θα κανείς.
-Σόφο: Ε, αν το θέτεις έτσι τι να πω… Θα το σκεφτώ.
-Σάργκα: Έτσι σε θέλω. Άντε πάμε τώρα, θα ανησυχήσουν, άμα δεν τους πάρεις τηλέφωνο στην ώρα σου και ήδη έχεις αργήσει
-Σόφο: ΟΚ πάμε αλλά θέλω να μου υποσχεθείς κάτι, θα δούμε τον τιτανικό?

Παλιολούγκρες, δεν μπορείτε να κρυφτείτε, σκέφτηκα και κλείνοντας το μαγνητόφωνο απομακρύνθηκα πρώτου δω κάτι που τα ματάκια μου δεν αντέξουνε. Πηγαίνοντας προς το δωμάτιο σκεφτόμουν αν όντως ο Σαργκάνης δεν την παλευει μια, ή αν είναι ο πιο γαύρος γαύρος του κόσμου και προσπαθεί να αναστήσει το θηρίο χρησιμοποιώντας το θεληματικό του σαγόνι. Από την άλλη αναρωτιόμουν γιατί τον τιτανικό από τόσες ταινίες. Την άλλη μέρα το πρωί στο δρόμο μου για το αυτοκίνητο είδα ένα αμάξι με ένα αυτοκόλλητο στο παρμπρίζ και γελούσα σε όλη την επιστροφή. Είχα καταλάβει. Το αυτοκόλλητο έλεγε “god bless the 6th stolos”.



Το καλαμι ειναι για το ψαρεμα κυργε
Φεβρουάριος 12, 2008, 4:00 μ.μ
Καταχωρημένο ως: - ΑΕΚ, - ΠΑΟΚ, ~ΚΩΣΤΙΚΟΣ WAITS AT THE CORNER STEVIE

στα λ�γαμε βρε κουτ�…

Φαντάζομαι έχεις αισθανθεί κι εσύ δικέ μου πολλές φορές την ανάγκη να ήσουνα ξανά μωρό παιδί. Την απόλυτη αίσθηση ελευθέριας που σου δίνει το γεγονός ότι ακόμη και αν χεστείς πάνω σου, πάντα θα υπάρξει κάποιος να σε ξεσκατήσει και να πει πόσο ωραίο είναι το κωλαράκι σου. Κάπως έτσι πρέπει να αισθάνονται, στους αποκλεισμένους από την φυσική τους έδρα ( ιστανμπούλ ) , δικέφαλους της χώρας και επειδή ισχύει το πρώτα η δουλεία και μετά η διασκέδαση ας πάρουμε πρώτα την ΑΕΚ.

Η πρωτοποριακή (και όχι πρωτοπόρος ) ΑΕΚ για άλλη μια φορά μας δίδαξε πως χάνεται ένα πρωτάθλημα. Ο δον Λορέντζο ύστερα από το τσίρκο που παρέταξε στο ΟΑΚΑ με τον νιόνιο, χάνοντας πανδίκαια, θέλησε να περιοδέψει με πρώτο σταθμό την Λάρισα. Εκεί οι παίκτες της ΑΕΚ δίνοντας ρεσιτάλ ανικανότητας, δεν τα κατάφερναν και κοιτούσαν απελπισμένα προς τον ουρανό (οι βραζιλιανοί ) και τον πάγκο της ομάδας τους για βοήθειες. Ο προπονητής 5ετίας, που με τόσο παρακαλετό τους εξασφάλισε ο κύριος κύριος ντέμης, δεν μπορούσε να αντισταθεί άλλο στο πόνο που διάβαζε στα μάτια τους και τους την προσέφερε απλόχερα.

Μη συμβιβαζόμενος με συγκυριακούς στόχους και λογικές ο Λορέντζο Σέρρα – the sky is my limit - Φερέρ παρέκαμψε το απερχόμενο κλάμα του ντεμοτεχνείου και σημαδεύοντας στο πάνθεον του ποδοσφαίρου, κάνει και τις 3 αλλαγές του με την μια . Τα υπόλοιπα ανήκουν στην ιστορία και η στήλη περιμένει με ανυπομονησία την απάντηση του Νίκου του Αλέφαντου. Ο νο1 εφευρέτης στον κόσμο μπορεί να μην έχει λόγους να ανησυχεί, αλλά έχει πλέον το κίνητρο να επιβεβαιώσει το όνομα που με τόσο κόπο έχει κτίσει, κόβοντας την όρεξη του ισπανού γεροξούρα εν τει γενέσει της.

Στον ΠΑΟΚ τώρα … Κάθε φορά που γράφω αυτά τα 4 ( χμ … ) γράμματα κοκαλώνω. Α ρε παοκάρα, πάνω που λες θα πεθάνεις, ξανά προς την δόξα τραβάς μην κάνοντας το χατίρι μερικών. Το κεφάλι του μέσου παοκτζή πρέπει να είναι στα σκουπίδια σήμερα, ύστερα από το αποτέλεσμα απέναντι στον αιώνιο. Το σκηνικό ήταν τέλεια στημένο και με την ala super3 ανακοίνωση αποθεώθηκες ω τιμωρέ. Τα μικρά τα μπαοκτζάκια σαν τσαμπιά ήταν έτοιμα για τον τρύγο σκέφτηκε ο ζαγόρ, ο τίτλος του επόμενου βιβλίου του Μίνου και ο οικοδόμος το γλέντησε πάραυτα. Αλλά ποιος Άρης βρε που μόνο οι φανέλες κατέβηκαν στην τούμπα και αυτές θα το σκέφτηκαν.
κοινή μοίρα boys
Όμως:
1ον - Η ανάγκη για ξεφτιλισμα του κίτρινου , σε κάνουν θολό στα μαθήματα του δημοτικού. Ανακοίνωσε η ΠΑΕ sold out με 22.000 εισιτήρια χωρίς τα διάρκειας. Στο περασμένο εντός έδρας, στην αντίστοιχη ανακοίνωση εξήγγειλε 19.000 περίπου.

2ον - Καημένε Καραμπελα σε κλαίνε και οι ρέγκες πλην μιας, η οποία μάλλον στοχεύει στο δ.σ της παε. Η στήλη της εύχεται τα δέοντα μέχρι ρίζας…

3ον - Καημένε Σάντος μετά την νίκη αυτή και την άφιξη των αστακών, εάν δεν βγεις στα πλέι όφ δεν σε βλέπω καλά. Αλλά με σένα στο τιμόνι δεν φοβάμαι τίποτα, πόσο μάλλον ότι θα τα πας καλά .

4ον - Τα του Άρεως προσεχώς …

Προσωπικά εύχομαι με όλη μου την καρδιά ο Κονσεϊσάο να έχει ζάχαρο, όπως ακούγεται στα στέκια, βρωμά που ούτε η Fyto δεν θα φανταζόταν.

Y.Γ. Οι παραπάνω γραμμές γράφτηκαν πριν από τις σημερινές εξελίξεις. Οπότε πλέον ευχόμεθα καλή επιτυχία στο ξενοδοχείο που διατηρεί ο Σέρα στην Μαγιόρκα!



ΕΜΠΑΘΕΙΕΣ - STOP
Φεβρουάριος 3, 2008, 2:52 μ.μ
Καταχωρημένο ως: - ΑΕΚ, ~ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ, ~ ΔΙΕΘΝΗ, ~ΚΩΣΤΙΚΟΣ WAITS AT THE CORNER STEVIE

Βάσκεις και αντιβάσκεις μου φαίνεταιΤην περασμένη εβδομάδα η στήλη υπέπεσε σε ένα μεγάλο λάθος. Λάθος το οποίο δημιούργησε κλυδωνισμούς στο στερέωμα της FytoSport, θέτοντας σε κίνδυνο τα ίδια της τα θεμέλια . Κατά την διάρκεια της προσπάθειας δημιουργίας της νέας μας στήλης (σχολιασμός αγώνων pro ) , θρηνώντας παράλληλα τον χαμό ενός ακόμη μεγάλου του γένους ανδρός (μη ανανέωση του συμβολαίου του ζουλίνιο ) , ένα φαινομενικά ακίνδυνο σχόλιο περί φανέλας, πυροδότησε το κλίμα στον εγκέφαλο του επίσημου! Η στήλη αναγνωρίζοντας την σοβαρότητα της κατάστασης, προσπάθησε να τον κάνει να ηρεμήσει αλλά ο επίσημος είχε πάρει φωτιά.

Το κακό ξεκίνησε όταν ο γραφών εκστόμισε τις λέξεις: φανέλα, ντέμης, διαιτησία, Αλεξόπουλος, στην ίδια φράση. Παράλληλα ετολμήσαμε να εκφράσουμε την φίλαθλη Θεσ/νικη και να αναφέρουμε ατράνταχτα επιχειρήματα που αποσκοπούσαν, κυρίως στο κακό της ΑΕΚ, αλλά και του οικοδομήματος που πετραδάκι πετραδάκι χτίζεται στην Φιλαδέλφεια (ουπς σόρυ ). Παραδείγματα όπως το ότι ο Άρης της τριετίας 79-82 είχε την καλύτερη ομάδα, ο ΠΑΟΚ μπορεί να πρωταγωνιστήσει ξανά και πλείστα αλλά, ανέβασαν το θερμόμετρο στο θερμοκήπιο της εφημερίδας. Αυτό όμως που προκάλεσε την έκρηξη του επίσημου ήταν ( η πάγια ) θέση της στήλης ότι βαριά φανέλα ίσον ευνοϊκή διαιτησία.(φαίνεται ότι για τους φίλους της ελαφρολαϊκής ποπ και της Α.Σοφιάς, η αναρρίχηση τους στην κορυφή των τσαρτς για αυτήν την εβδομάδα τους τρέλανε και ξεχνάνε )

Ο επίσημος συνυπηκορούμενος από ανεπίσημα φυτά, ξεκίνησε την κουβέντα αποκαλώντας μας εμπαθείς. Άριστος γνωστής των πολιτικών επιστήμων καθώς είναι, δεν  παραχώρησε  χρόνο για σκέψεις και αντιδράσεις, πετάει και την βόμβα αποσκοπώντας στις εντυπώσεις αλλά και στο σκαλπ μου : “ο Αλεξόπουλος δηλαδή, που δεν σε άρεσε?”.
Δεν σε κρύβω φίλε αναγνώστη ότι ένα ρίγος αγωνιάς με διαπέρασε και κρύος ιδρώτας με έλουσε. Δεν άντεξα και γι’ αυτό προσπάθησα να πάω την κουβέντα σε θέματα που μας ένωναν κατά το πρόσφατο παρελθόν αλλά και πάλι οι σφαλιάρες παραμονεύανε.

μια ομάδα από την πόλη της Γιούβε…Με αφορμή το πέναλτι που έδωσε το κοράκι στο οσφπ-Άρης και θέλοντας να ντριμπλάρω το στενό μαρκάρισμα του επίσημου, έμπλεξα τα μπούτια μου ακόμη πιο πολύ. Με την πέσανε τα χανουμια ναούμε. Τι ότι φανέλα σημαίνει τσαμπουκάς του παικτού άκουσα, τι ότι με χάλια παίκτες η βαριά φανέλα θα πάρει το τρίποντο και αποκορύφωμα όλων ότι η βαριά φανέλα, φύση και θέση ήταν είναι και θα είναι διεκδικήτρια τίτλων, φωτογραφίζοντας πρόσωπα και καταστάσεις .

Προσπάθησα φίλε μου, προσπάθησα και μπορώ να πω ότι στο τέλος κατάφερα να αποδείξω ότι δεν είμαι αντιντεμικός και να πάρω το συγχωροχάρτι του επίσημου, αφού δέχτηκα ότι η ΑΕΚ είναι το φαβορί στην φετινή κούρσα για το μπιμπελό.

Θα ήθελα όμως να δώσω 2 παραδείγματα βαριάς φανέλας και το τι σημαίνει αυτό:

  • Νούμερο 3 σε τίτλους ομάδα της Ισπανίας και για πολλούς ρομαντικούς νο1 βαριά φανέλα είναι αυτή της Μπιλμπάο. Η μόνη μαζί με Ρεάλ και Μπάρτσα που δεν έχει υποβιβαστεί ποτέ.  Ξέρετε με τι τσαμπουκά μπαίνουν οι βάσκοι ( οι οποίοι πρεσβεύουν ένα έθνος και εμμέσως ένα πολιτικό χώρο συντεταγμένο και μη ) στο γήπεδο, ιδίως το περίφημο Σαν Μαμές που είναι η έδρα τους? Ε?
  • Τορίνο: Νούμερο 4 σε τίτλους, μόνη πίσω από τους τρείς . Η περίφημη γκρανάτα που έμαθε στην Ιταλία μπάλα και το 4-4-2, που τα 7/11 της εθνικής ήταν παίκτες της, βολοδέρνει μεταξύ α και β .


ΠΑΟΚ: ΤΟ ΚΑΡΠΟΥΖΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΛΗΓΕΣ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΑΛΑΤΙ
Ιανουάριος 27, 2008, 4:48 π.μ.
Καταχωρημένο ως: - ΠΑΟΚ, ~ΚΩΣΤΙΚΟΣ WAITS AT THE CORNER STEVIE

παικταράδες μου εσείς!
Χειρότερος από ποτέ. Και ο καινούργιος χρόνος και ο ΠΑΟΚ. Ο πορθητής, ο βιαστής , ο αθηνοφάγος , μετά από 8 αγωνιστικές εκτός έδρας , έχει καταφέρει να αποκομίσει μόλις 1 αγωνιστικό βαθμό , αυτόν με τον Ατρόμητο. Το γεγονός αποτελεί αρνητικό ρεκόρ στην ιστορία του ΠΑΟΚ και παράλληλα απειλούνται κι αλλά.

Ερχόμαστε στις 18/1/2008 ημέρα Πέμπτη. Δηλώσεις Σάντος για τον περασμένο αγώνα: “Για να γίνει  μεγάλη ομάδα ο ΠΑΟΚ , χρειάζεται 6-7 παίκτες μεγάλης ποιοτητας, όχι έναν ή δύο. Αυτόν τον δρόμο πρέπει να πιστέψουμε. Θέλει ο κόσμος του ΠΑΟΚ να βλέπει σαρδέλες (Είναι γνωστό τοις πάση ότι στην Πορτογαλία όταν παρομοιάζεις κάτι με σαρδέλες, το υποβάλεις στην μέγιστη ταπείνωση, επομένως η χρήση της λέξης μόνο τυχαία δεν είναι) και να λέει ότι έχει αστακό? Ή να ψάξει να βρει τον αστακό? (Είναι γνωστό τοις πάση ότι στην Πορτογαλία, χώρα στην οποία η αλιεία αποτελεί μέρος της κουλτούρας, όταν αναφέρεσαι σε αστακό, εννοείς κάτι το ουτοπικό, το απλησίαστο)

Ας προχωρήσουμε όμως σε μια σκιαγράφηση του προπονητή που τόσο πια τον δυσαρεστεί το υλικό του ΠΑΟΚ:

ΤΙΤΛΟΙ
1999 πρωτάθλημα Πορτογαλίας , super cup Πορτογαλίας
2000 κύπελλο Πορτογαλίας , super cup Πορτογαλίας
2001 κύπελλο Πορτογαλίας
2002 κύπελλο Ελλάδος

συνηθισμ�να στον αστακό τα παόκια Σάντος…
Αστακοί με τους οποίους έχει δουλέψει (TOP 5):
ΣΑΙΝΙΟ , ΜΑΛΜΠΑΣΑ , ΚΡΑΣΣΑΣ , ΜΠΟΥΡΜΠΟΣ , ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΣΤΟΙΧΕΙΟ

  • 1998-2001 ΠΟΡΤΟ: ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΝΑΝΕΩΝΕΙ Η ΟΜΑΔΑ ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ
  • 2001-2002 ΑΕΚ: ΦΕΥΓΕΙ ΝΥΧΤΑ     
  • 2002-2002 ΠΑΟ: ΦΕΥΓΕΙ ΚΛΟΤΣΗΔΟΝ ΑΦΟΥ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΟ      
  • 2003-2004 ΣΠΟΡΤΙΓΚ ΛΙΣΣΑΒΟΝΑΣ: ΦΕΥΓΕΙ ΝΥΧΤΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΨΑΧΝΕΙ
  • 2004-2006 ΑΕΚ: ΦΕΥΓΕΙ ΝΥΧΤΑ
  • 2006-2007 ΜΠΕΝΦΙΚΑ: ΦΕΥΓΕΙ ΚΑΚΗΝ ΚΑΚΩΣ ΕΧΟΝΤΑΣ ΚΑΝΕΙ ΜΥΛΟ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΟΜΑΔΑ.
  • 2007-ΣΗΜΕΡΑ ΠΑΟΚ: ΤΙ ΛΕΤΕ, ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ?

Όντως όταν τα έχεις κάνει όλα στην ζωή σου, όταν μια ακόμη ομάδα σε υποδέχεται σαν τον μεσσία της (φαινόμενο δον Λορέντζο) , δεν σου είναι εύκολο να συμβιβαστείς με μπαλαφάκους και ηλιάδηδες. Όταν η διοίκηση σε έκανε θεό να έρθεις, όταν σε στηρίζει σε κάθε σου κίνηση, όταν ο προδομένος λαός ακόμη πιστεύει, λογικό είναι να έρχεσαι εσύ και να πουλάς τσαμπουκά στους παίκτες, που στην τελική τόσο, ξέρουν τόσο παίζουν.

Τέλος ας θέσουμε και το άλλο ερώτημα: Ποιος έφερε τον Κνολ ? τον Μπαϊάνο ? τον Σάλμον ? Τον Βρύζα ? τον Λάκη ? τον Ίλιεφ ? ( ποιόν?) τον Σνάουτσνερ?

Ποιος έφερε τον ΠΑΟΚ στην Θεσσαλονίκη?