FYTOSPORT: Η ΟΝΕΙΡΕΜΕΝΗ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ


DAIGO CAFE
Ιουλίου 29, 2011, 7:55 μμ
Filed under: ΔΙΕΘΝΗ, ΗΡΑΚΛΗΣ, ΚΟΣΜΙΚΑ

Το γραμματοκιβώτιο μας είναι ίσως το πιο ζωντανό κομμάτι των γραφείων μας. Καθημερινά, κακοπληρωμένοι ταχυδρόμοι με φθηνά αθλητικά παπούτσια, εναποθέτουν δεκάδες γράμματα και δέματα από κάθε γωνιά του ετοιμοθάνατου πλανήτη μας. Όπως είναι αναμενόμενο, η συντριπτική πλειοψηφία είναι ερωτικές επιστολές σταλμένες στον μοναδικό ΕΝΑ και ΜΟΝΑΔΙΚΟ Επίσημο Αναγνώστη. Το τι έχουν δει τα ματάκια μας, είναι κάτι που θα λογοκρίνουμε ακόμα και εμείς οι ίδιοι, η αθλητική εφημερίδα που μάχεται τον καθωσπρεπισμό και τα χρηστά ήθη της υποκριτικής μας κοινωνίας. Ενδεικτικά θα αναφέρουμε λέξεις – κλειδιά, όπως: εσώρουχα (ανδρικά – γυναικεία), σεξουαλικά βοηθήματα, εισιτήρια για εξωτικά μέρη και τριπλοαπαγορευμένα πάρτυ, κομμένες ρώγες, παρθενικοί υμένες, κλειδιά σπιτιών, μετοχές ομάδων και πολλά ακόμα πιο ακραία στέλνονται και γράφονται στον Επίσημο Αναγνώστη κάθε μέρα. Είπαμε. Το παιδί μας είναι και γαμώ.

Όλως παραδόξως, το γράμμα που δημοσιεύουμε παρακάτω δεν αφορά μόνο αυτόν τον κλέφτη λάμψης, αλλά ολόκληρη την συντακτική κολεκτίβα της FytoSport, την μοναδική ομάδα στο αναθεματισμένο σύμπαν, που αποδεδειγμένα διαθέτει υπερφυσικές δυνάμεις. Και δεν είναι επιστολή μίσους! Είναι ένα κείμενο – ντοκουμέντο, ένα πραγματικό ανοιχτήρι ματιών, μια γέφυρα πολιτισμών, ένα παράθυρο από το ζοφερό σήμερα στο καλύτερο αύριο. Είναι ένα γράμμα ενός από τους αγαπημένους μας ποδοσφαιριστές, που έρχεται να βάλει την καρδιά μας αλλά και τα εγχώρια λαμόγια στην θέση τους. Ένα γράμμα από τον μεγάλο Daigo Kobayashi.

Letter from Fukushima

«Αγαπητή FytoSport,

από την τελευταία φορά που μιλήσαμε και τα μάτια μας κοιτάχτηκαν με ειλικρίνεια, άφθονο, μολυσμένο όμως, νερό κύλησε στον ποταμό του χρόνου. Ο κόσμος άλλαξε. Αυτοκρατορίες επλήγησαν, σκοτεινά μυστικά βγήκαν από τα σεντούκια και αναγκαστήκαμε να βρεθούμε, ξανά, σε θέσεις μάχης. Οι δειλοί ξεμπροστιάστηκαν μονομιάς, οι αυτοαποκαλούμενοι σύμμαχοι λάκισαν. Ο δεσμός όμως των πολεμιστών που κοίταξαν μαζί κατάματα τον δράκο, παραμένει πύρινος και πανίσχυρος. Γι’ αυτό σπάω την σιωπή μου και προσφέρω τα πολύτιμα λόγια μου σε σένα FytoSport , γιατί ξέρω ότι μόνο εσύ μπορείς να ροκάρεις έτσι το σύμπαν.

Δεν ήθελα να φύγω. Δεν ήθελα να χτυπήσω. Από την στιγμή όμως που το μονοπάτι μου καθορίστηκε, το ακολούθησα με τιμή. Όφειλα να επιστρέψω στην γη μου και να μοιραστώ την σοφία που αποκόμισα στην αυτοκρατορική πόλη της Θεσσαλονίκης. Ο λαός μου άλλωστε το είχε ανάγκη. Και η όντως η γνώση αυτή βοήθησε και εμένα και πολλούς άλλους. Το λιγότερο που μπορώ να κάνω είναι να προσπαθήσω να ανταποδώσω.

Χιλιάδες μίλια μακριά, εδώ στην πανέμορφη Ιαπωνία, φροντίζω να ενημερώνομαι επιμελώς για τα δρώμενα του αγαπημένου μου Ηρακλή. Δοξάζω τους προγόνους μου γιατί υπάρχει αυτή η ευλογία που ονομάζεται FytoSport και με τις εκατοντάδες ανανεώσεις της κάθε μέρα, με κρατά up to date. Όπως καταλαβαίνετε, όσο ανακουφίστηκα με την παραμονή της ομάδας, άλλο τόσο έφριξα με τις απόπειρες εξωαγωνιστικού υποβιβασμού. Ένοιωσα πως οι πισώπλατες μαχαιριές είναι πληγές και στην δικιά μου υπόληψη.  Και αυτή είναι ότι πολυτιμότερο έχω. Σε όλο αυτό το συνονθύλευμα εγγράφων και δικαστικών μαχών, στέλνω και εγώ το δικό μου χαρτί, γραμμένο με το αίμα μου (σ.τ.μ. : όντως είναι γραμμένο με αίμα του Daigo, όπως αποφάνθηκε και το DNA τεστ) με σκοπό να μπει στον φάκελο του Ηρακλή και να αποτελέσει ένα μυτερό βέλος στην φαρέτρα των επιχειρημάτων. Γιατί ο Ηρακλής κύριοι αλλάζει τον κόσμο!

Κατά την διάρκεια του ιερού χρόνου που πέρασα στην Θεσσαλονίκη, είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τον πολιτισμό της, την πλούσια ιστορία της και με σεβασμό προσπάθησα να προσεγγίσω την νοοτροπία και τον τρόπο ζωής των κατοίκων της. Ήθελα να έρθω κοντά και να καταλάβω τους ανθρώπους που με τόση αγάπη με περικύκλωσαν από την πρώτη στιγμή που πάτησα το πόδι μου στην πόλη με τα χίλια ονόματα. Δεν άργησα να ανακαλύψω τον πραγματικό θησαυρό, αυτόν που θα άλλαζε την ζωή μου και όχι μόνο.  Το καλό με την Θεσσαλονίκη είναι ότι παρέχει πληθώρα γηγενών προϊόντων στον ποδοσφαιριστή για να επεξεργαστεί και να εκτιμήσει. Έτσι ενώ άλλοι συνάδελφοι υπέκυψαν στις σειρήνες του γύρου, της παραλιακής, των μπουζουκιών και του Regency Casino, εγώ εγκλωβίστηκα στα μάγια του δικού μου μικρού Θεού, του φραπέ!

Πολυαγαπημένη FytoSport, όπως διαπίστωσες και κατά την διάρκεια της παραμονής μου στην υγρή πόλη, δεν έχω ενθουσιαστεί με κάτι τόσο πολύ, ποτέ στην ταπεινή αλλά αξιοπρεπή ζωή μου. Τι νέκταρ, τι γεύση, τι έκσταση! Με γάλα ή χωρίς, με λίγη, πολλή ή και καθόλου ζάχαρη, χτυπημένος ή απλά ανακατεμένος, με παγάκια ή χλιαρός, όλες οι παραλλαγές είναι απλά πλευρές του ίδιου πολυδιάστατου Θεού. Δεν είχα φανταστεί ότι ο καφές μπορεί να χρησιμοποιηθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να παραχθεί ένα ρόφημα που θα μπορούσα άνετα να προσφέρω στον αυτοκράτορα, χωρίς να ανησυχώ για το αν το κεφάλι μου θα αποχαιρετούσε τους ώμους μου.

Δεν το κρύβω ότι έπεσα στον φραπέ όπως ο Κόκε στην ρουλέτα. Τίποτα άλλο δεν με κάνει να νοιώθω τόσο ζωντανός. Η ενέργεια που μου προσφέρει είναι απόκοσμη. Ξαφνικά ο αγωνιστικός χώρος μου φαινόταν τόσο μικρός, ήθελα να τρέχω και να τρέχω… Στον Ηρακλή με πρόσεχαν πάρα πολύ. Και εγώ με την σειρά μου τους σεβόμουν και ακολουθούσα τις συμβουλές τους. Έτσι μετά από παρότρυνση τους, κατάφερα και έριξα το ημερήσιο όριο κατανάλωσης φραπέ κάτω από δέκα. Η αλήθεια είναι ότι κοιμόμουν κάπως καλύτερα μετά.

Όλα κυλούσαν υπέροχα στην πόλη του ημίθεου. Προπόνηση, υγρασία και 7-8 φραπεδάκια την ημέρα ήταν αρκετά για να ξεχνώ την τεράστια απόσταση που με χώριζε από την πατρίδα. Περνούσα τους καλύτερους μήνες της ζωής μου, ώσπου ήρθε ο μοιραίος τραυματισμός. Κατάλαβα πως η σύντομη εμπειρία μου στην ευγενική σας πόλη είχε φτάσει στο τέλος της. Ο Ηρακλής καθώς ήταν μια ομάδα με πολύ υψηλούς στόχους και άρτια διοικητική οργάνωση δεν μπορούσε πια να με κρατήσει στο ρόστερ. Μετά από μια συμφωνία κυρίων με τον πρόεδρο, μια σεβαστή προσωπικότητα σε όλη την Θεσσαλονίκη, ήρθε η ώρα να φύγω. Στις βαλίτσες μου είχα τον τίτλο του πρώτου Ιάπωνα ποδοσφαιριστή που αγωνίστηκε στο κορυφαίο ελληνικό πρωτάθλημα. Δεν είχα όμως μόνο αυτό.

Την Θεσσαλονίκη μπορούσα να την αφήσω πίσω μου, τον φραπέ όμως όχι. Συναισθανόμενος την επίδραση που μπορεί να έχει στους συμπατριώτες μου, αποφάσισα να ανοίξω μια καφετέρια που θα σέρβιρε αποκλειστικά φραπέ. Και έτσι απλά το «Daigo Cafe» είναι γεγονός. Η επιτυχία ήταν μεγαλύτερη και από τα πιο τρελά μου όνειρα. Οι Ιάπωνες ανέπτυξαν αμέσως το ίδιο, αν όχι πιο ισχυρό, δέσιμο που είχα και γω με τον φραπέ. Με κάποιο μυστήριο τρόπος ο φραπές είναι πιο νόστιμος στην Άπω Ανατολή. Φυσικό ακόλουθο ήταν και το να χεστώ στο τάλιρο, όπως λέτε και εσείς, καθώς αφού άρχισα να πουλάω φραπέ ανακάλυψα πως το περιθώριο κέρδους ξεπερνά το 1000 %. Τα προσωπικά μου οφέλη ήταν πολλά, ξεκίνησα και την αλυσίδα των Daigo Cafe που εξαπλώθηκε σε όλη την χώρα, πιο γρήγορα και από την ραδιενέργεια.

Πριν το τσουνάμι πλήξει τα πανέμορφα ψαροχώρια μας, ένα άλλο, με καφέ νερό και αφρό, είχε ήδη σαρώσει όλη την αυτοκρατορική επικράτεια. Μετά την καταστροφή ο φραπές έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανοικοδόμηση. Κρατικά συσσίτια μοίραζαν φραπεδιές στον κόσμο, δίνοντας του έτσι δύναμη και κουράγιο να ξαναπροσπαθήσει από την αρχή. Πέρα από αυτό ο φραπές αναγνωρίστηκε ως το μόνο μη ραδιενεργό ποτό καθώς, ως γνωστών, από τον σωστό αφρό δεν περνά τίποτα. Μπορείς να τον χρησιμοποιήσεις και σαν τασάκι. Με αυτά και με κείνα ο φραπές λατρεύτηκε ακόμα περισσότερο στην Ιαπωνία.

Η ουσιαστική κοσμογονία όμως συντελέστηκε σε ένα άλλο, πολύ πιο σημαντικό για την παγκόσμια ιστορία, πεδίο. Η μανία των Ιαπώνων για τον φραπέ είχε αποτέλεσμα που ουδείς φανταζόταν. Το παρατήρησα πρώτα στον εαυτό μου, καθώς ήμουν ο πρώτος που εκτέθηκε σε τόσο μεγάλη ποσότητα φραπέ. Αυτό που έκανε λοιπόν η μαγική ουσία ήταν να μας ανοίξει τα μάτια. Κυριολεκτικά! Μετά από υπερβολική κατανάλωση όλοι μας αρχίσαμε να γουρλώνουμε τα μάτια από την ένταση και την τσίτα. Τα φυλετικά μας χαρακτηριστικά άλλαξαν! Τα όμορφα σχιστά ματάκια μας μοιάζουν όλο και περισσότερο με μάτια δυτικών, χοντρά, τεράστια και στρογγυλά. Η αγάπη μας όμως για τον φραπέ είναι τέτοια που υπερκέρασε τις παγιωμένες εθνικιστικές αντιλήψεις μας και το αρχέγονο μίσος για την Δύση και μας έδωσε την ώθηση να ενωθούμε με τον υπόλοιπο κόσμο.

Τα μάτια της Ιαπωνίας άνοιξαν κύριοι! Και αυτό οφείλεται στον φραπέ και τον Ηρακλή! Καλώ αυτούς που αποφασίζουν για το μέλλον του συλλόγου να σκεφτούν ξανά τι πάνε να κάνουν. Ο Ηρακλής είναι η ομάδα που κατάφερε να ενώσει Δύση και Ανατολή, είναι η ομάδα που βοήθησε μια ολόκληρη χώρα να σταθεί στα πόδια της. Αν πάθει κάτι θα είστε υπεύθυνοι για το χαρακίρι. Ευχαριστούμε Θεσσαλονίκη! Ευχαριστούμε Ηρακλή!

Με υπέρτατη τιμή,

Daigi Kobayashi «

Advertisements


-ΤΙ? -ΠΑΡΤΑ!!!
Αύγουστος 20, 2010, 3:09 μμ
Filed under: ΔΙΕΘΝΗ, ΠΑΟ, Undercover Brother | Ετικέτες: , ,

Ελπίζω να μας συγχωρέσει το αναγνωστικό κοινό της FytoSport για την καλοκαιρινή, πλην όμως αδικαιολόγητη, σιγή μας, ενώ συμβαίνουν απίστευτα πράγματα σε προεδρικούς θώκους. Το μεγάλο Κόκκαλο πια δεν έχει μεδούλι και από ιδιοκτήτης του μαγαζιού του, έγινε υπάλληλος από χόμπι. Ε, και? Γέρασε και είπε να την δει αλλιώς την φάση. Λογικό. Ο αιώνιος αντίπαλος όμως ήθελε να κλέψει την παράσταση μαζί με τα βρακιά των θεατών. Η αλήθεια είναι πως τα κατάφερε τέλεια.

Τζιγγερ Θεε παρτα όλα!!!!

Ο πολυμετοχικός Παναθηναϊκός είχε όλα τα φόντα να διαθέτει πληθώρα γαμπρών για την θέση του Προέδρου, οι οποίοι ήταν πάντα πρόθυμοι να αποδείξουν πόσο Βάζελοι είναι, ποιος έχει το μεγαλύτερο πούρο και την πιο αντιπαθητική μούρη. Μετά από την ομολογουμένως πετυχημένη θητεία του νταμπλούχου πατερούλη, σαν τον Έλληνα Λαπόρτα, ο πήχης είχε ανέβει τόσο ψηλά που μάλλον τα ‘χασαν.

Θολούρα, ζαλάδα, σκοτοδίνη!!! Αυτά ένιωσα όταν άκουσα τον καινούργιο Πρόεδρο της Πανάθας. Έτρεξα κατευθείαν στην τουαλέτα και άδειασα το είναι μου στην χέστρα .Το μόνο που κατάφερα να σκεφτώ εκείνη την στιγμή ήταν: Ευτυχώς δεν είμαι Βάζελος και συνέχισα να χέζω και να ξερνάω. Την επομένη μέρα έφυγα για μια ερημική παραλία για να διαλογιστώ και να επεξεργαστώ την νέα τάξη πραγμάτων. Έχω μια τέλεια καβάτζα για τις δύσκολες ώρες. Με το που έφτασα βρήκα ένα ζευγάρι χίπηδων το οποίο μεταποίησα σε τροφή για τα ψάρια. Πίστευα ότι θα νιώσω έστω λίγο χαρά και ευχαρίστηση κατά την διάρκεια της ενασχόλησης με ένα από τα αγαπημένα μου χόμπι, αλλά μάταια. Κατάλαβα ότι η κατάσταση μου ήταν σοβαρή και έπρεπε να φτάσω σε νιρβάνα ταχύτατα, να σκίσω τα πορδόχειλα της λογικής μου και να φτάσω στην κατανόηση και στην συνέχεια έμπνευση για να γράψω ένα άρθρο βρε αδελφέ.

ΜΑΤΑΙΑ! Απελευθέρωσα όλη την Κούβα και την Τούμπα, μονομάχησα με ασπρόμαυρους Ρώσους και το ξημέρωμα το έριξα στην τεκίλα. Τζίφος! Δεν ένιωθα! Και το βασικότερο όλων δεν μπορούσα να σκεφτώ ούτε ένα καλαμπούρι. Θυμήθηκα όλα τα καλά ανέκδοτα και κωμωδίες αλλά με τα βίας είχα ένα ελαφρύ σπάσιμο της επιδερμίδας στα μάγουλα, το οποίο οφείλεται μάλλον στον νευρικό κλονισμό. Ένιωθα σαν τον Cartman που είχε κάψει την ασφάλεια του χιούμορ του όταν είδε το πιο αστείο θέαμα μέχρι εκείνη την στιγμή της ζωής του και πίστευε ότι δεν θα ξαναγελάσει.

Αποφάσισα τελικά ότι ο Παναθηναϊκός μας την είπε μεγαλοπρεπέστατα.
1ον. Ο πιο ανώμαλος αρθρογράφος, με την πιο πορνοδιαστροφική φαντασία, δεν θα μπορούσε να σκεφτεί αυτήν την τρύπα στον χωροχρόνο!
2ον. Αποτελεί πραγματικό γεγονός και δεν είναι άρθρο της FytoSport!

Αυτές πίστευα ότι θα είναι οι τελευταίες μου αράδες!!!
Ήμουν έτοιμος να πετάξω το laptop στην θάλασσα. Το άρπαξα και με άψογη τεχνική κατάρτιση στο άθλημα ρίψης laptop σε υγρό περιβάλλον (προσεχώς Ολυμπιακό άθλημα) ήμουν έτοιμος για την βολή παγκοσμίου επιπέδου. Ξαφνικά όμως με την άκρη του ματιού μου έπιασα ένα άρθρο στην γωνία της οθόνης, είχα internet on the go διότι ήλπιζα να βγει μια διάψευση από τον Συνασπισμό.

Το άρθρο αφορούσε την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Βορείου Κορέας. Διέρρευσε μετά από καιρό ότι το καθεστώς υπέβαλε τους παίχτες και τον προπονητή σε δημόσιο εξευτελισμό λίγο μετά την επιστροφή τους από το Μουντιάλ. Αυτό σήμαινε 6-7 ώρες κράξιμο στους παίχτες σε δημόσιο χώρο μπροστά σε εκατοντάδες επισήμους και αξιωματούχος! Σαν να μην έφτανε αυτό το μικρόφωνο πήραν οι παίχτες και παραδέχτηκαν πόσο άμπαλοι και χάλιες είναι, καθώς επίσης και πόσο μπινέ προπονητή έχουν! Το show έκλεισε με το τον ίδιο τον προπονητή να παίρνει το μικρόφωνο και να ξεφτιλίζει τον εαυτό του! Το κερασάκι στην τούρτα για τον τελευταίο ήταν η μετάταξη του από προπονητή σε απλό εργάτη!

Ζόρικη φάση σκέφτηκα, αλλά μάλλον ευχαριστώ θα είπαν και θα το προτίμησαν από ένα αργό και βασανιστικό θάνατο! Μετά όμως δεν άντεξα και έπεσα κάτω από τα γέλια. Τελικά είναι γαμάτο η παγκόσμια ποδοσφαιρική πραγματικότητα να σε στέλνει αδιάβαστο. Ο Βάζελος όμως το παράκανε! Ίσως είναι και ανάξιο λόγου! Προς το παρόν τουλάχιστον, γιατί έχουμε και μια ολόκληρη σεζόν μπροστά μας!



ΤON ΠΡΟΛΑΒΑΝ ΠΡΙΝ ΤΟ ΜΟΙΡΑΙΟ!
Μαρτίου 17, 2010, 3:34 μμ
Filed under: ΔΙΕΘΝΗ | Ετικέτες: , , ,

Τον πρόλαβαν πριν το μοιραίο! Ο τερματοφύλακας της Σεβίλης Πάλοπ, ήταν ράκος μετά από το μοιραίο για την ομάδα του γκολ που δέχτηκε. Μετά από το τέλος του αγώνα με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, οι συμπαίκτες του προσπάθησαν να του ανεβάσουν την ψυχολογία ενόψει της δύσκολης συνέχειας που ακολουθεί στην ισπανική λίγκα. Αυτός τους άκουσε και τους είπε πως όλα είναι καλά και θα είναι εντάξει σε λίγο. Έτσι τον άφησαν να πάει να κάνει μια βόλτα στο γήπεδο για να ξεσκάσει…

Κάπου εκεί έσβησαν και οι προβολείς του γηπέδου, η ώρα περνούσε και οι συμπαίκτες του άρχισαν να ανησυχούν. Τελικά ανέβηκαν στον αγωνιστικό χώρο να τον βρουν. Έμειναν με το στόμα ανοιχτό όταν τον είδαν έτοιμο να κρεμαστεί από τα δοκάρια της ομάδας του! Τελικά τον πρόλαβαν και τον κατέβασαν λίγο πριν κάνει το μοιραίο βήμα. Α ρε Σεβίλλη, τρως τα καλύτερα παιδιά…



CHEERS MATE!
Μαρτίου 13, 2010, 4:55 μμ
Filed under: ΔΙΑΦΟΡΑ, ΔΙΕΘΝΗ, Undercover Brother | Ετικέτες:

Ο Undercover Brother πήγε να δει μπάλα και καλύφθηκε από πάνω ως κάτω από βρετανικό φλέγμα…

Ημέρα απεργιακών κινητοποιήσεων η προχθεσινή και η χώρα έχει παραλύσει. Οπότε άρπαξα και γω την ευκαιρία και είπα να παραλύσω στον καναπέ, βλέποντας μπάλα. Το σύγχρονο όπιο του λαού. Βολεύομαι αρχοντικά λες και θα ανάψω τον αργιλέ του Πασά Τσαϊρ. Στην απεργία, βεβαίως βεβαίως, συμμετέχουν και οι αλήτες-ρουφιάνοι δημοσιογράφοι. Ανοίγω την τηλεόραση και σκέφτομαι ότι θα θολώσω αν ακούσω πάλι στον σχολιασμό τον νησιώτη απεργοσπάστη-νευροσπάστη με την χαρακτηριστική προφορά.

Προσεύχομαι στον ανύπαρκτο να μην μιλάει κανείς τουλάχιστον. Να ακούς όλη την ατμόσφαιρα του γηπέδου. Τα συνθήματα, τα μπινελίκια, τα χτυπήματα της μπάλας, τα τάκλιν και κανένα πόδι να σπάει (ξανά). Αντί αυτού όμως παίρνω ένα απροσδόκητο δώρο:
ΑΓΓΛΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ!

Ένα δάκρυ είναι έτοιμο να κυλήσει…

Και δεν αναφέρομαι στην γλώσσα, αλλά στο μόνο και πραγματικό ΝΗΣΙ. Σχολιαστής από το Ηνωμένο Βασίλειο. Αγγλία δηλαδή. Άντε και η Σκωτία μετράει. Η αποθέωση της μπάλας σε όλο της το μεγαλείο. Δεν είναι δυνατόν να είσαι το ΝΗΣΙ, να έχεις τέτοιο πρωτάθλημα, ομάδες και οτιδήποτε άλλο περιστρέφεται γύρω από το ποδόσφαιρο και να μην είναι ένα επίπεδο πάνω από τον υπόλοιπο πλανήτη.

Ο χειρότερος και πιο βαρετός Άγγλος σχολιαστής μπορεί να ισοπεδώσει τον όποιο «Διακογιάννη» (από που και ως που θεωρείται τέρας αθλητικής δημοσιογραφίας ποτέ δεν το κατάλαβε ο ταλαίπωρος εγκέφαλος μου). Θα τον έπαιρνε σε αγώνα μπρα ντε φερ με το μικρό δακτυλάκι του ποδιού, ενώ διάβαζε το Finnegans Wake πίνοντας Μαρτίνι. Άλλη φάση.

Σχολιασμός σωστός και ακριβής. Πάντα έτοιμη η σπόντα και βρετανικό φλέγμα να λούζει όποιον του αρμόζει και συ να χαίρεσαι μπάλα, χιούμορ και στυλ. Να είναι αντικειμενικός και να παθιάζεται (παθιάζονται με τίποτα άλλο οι Άγγλοι πέρα από τις μπύρες και την μπάλα?) με τις φάσεις και το γκολ ανεξαρτήτου μεριάς γηπέδου. Όχι να ακούς σχολιασμό στο Καραϊσκάκη σε δυο γκολάρες του Σκόκο, λες έχουμε κηδεία. Αν θες βέβαια μεροληψία μπορείς να βρεις και τέτοιους. Αλλά σε ένα αγώνα με κανονική μετάδοση, ο Άγγλος σχολιαστής είναι ένας πάνκης με τίτλο Sir. Μπορεί να σε σφάξει με το βαμβάκι χωρίς να πέσει σταγόνα. Πίνει το τσάι του με σηκωμένο το μικρό δακτυλάκι, αλλά μετά θα πιει και το τζινάκι του. Ή πριν…
Για αυτό στην ΑΓΓΛΙΑ σύντροφοι(και συντρόφισσες).
ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ………..



ΠΑΟ: ΜΗΝΥΣΗ ΝΙΝΗ ΣΤΗΝ ΜΙΛΑΝ!!!
Ιανουαρίου 25, 2010, 6:49 μμ
Filed under: ΔΙΕΘΝΗ, ΠΑΟ | Ετικέτες: , , ,

Σε πρωτοφανή ενέργεια προχώρησε ο διεθνής άσος του μέλλοντα πρωταθλητή Παναθηναϊκού. Πιο συγκεκριμένα όπως αναφέρουν δικαστικές πηγές ο Σωτήρης Νίνης κατέθεσε μήνυση κατά της ιταλικής ομάδας Μίλαν, κατηγορώντας την ως υπεύθυνη για την ασφυκτική παρακολούθηση που υφίσταται τον τελευταίο καιρό! Το γνωστό, δεδομένο και συνεχές ενδιαφέρων των νερατζούρι για τον ταλαντούχο νεαρό φαίνεται πως ξεπέρασε τα όρια.

Συχνά πυκνά οι αθλητικές εφημερίδες ανέφεραν πως ο Νίνης παρακολουθείτε από την ιταλική ομάδα. Αυτό που όμως δεν τονίστηκε, ήταν ο τρόπος και ο χρόνος που οι άνθρωποι της Μίλαν παρακολουθούσαν «το μωρό». Ως γνωστόν στο ιταλικό ποδόσφαιρο και ειδικά στις μεγάλες ομάδες, όση σημασία έχει το ταλέντο, άλλο τόσο έχει το στυλ και η εξωγηπεδική ζωή. Στην προσπάθεια τους οι σκάουτερ να καταλάβουν αν ο μικρός έχει τα κότσια να σταθεί δίπλα σε μεγαθήρια του ποδοσφαιρικού lifestyle όπως ο Ρόνι και ο κουμπάρος του Γκάρυ Νέβιλ, Ντέιβιντ Μπέκαμ, άρχισαν να τον ακολουθούν παντού, αξιολογώντας τις συνοδούς, τις στιλιστικές επιλογές και τις νυχτερινές εξορμήσεις.

Ο Σωτήρης δεν άντεξε άλλο τους ενοχλητικούς ιταλούς και προσέφυγε στο ανώτατο και δικαιότερο δικαστήριο του πλανήτη, το CAS, και αξιώνει από την Μίλαν, την φανέλα του βασικού σαν αποζημίωση για την ψυχική οδύνη, την πίεση αλλά και τις μούφα υποσχέσεις, τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα.

Αξίζει να σημειωθεί πως στο CAS δεν είναι η πρώτη φορά που ασχολούνται με μια τόσο ιδιαίτερη περίπτωση. Αρκετά ταλέντα έχουν σύρει στα δικαστήρια ευρωπαϊκά ποδοσφαιρικά μεγαθήρια. Δεν δικαιώνονται όμως πάντα. Χαρακτηριστική και γραφική πλέον στους διαδρόμους του CAS, είναι η υπόθεση του Τοροσίδη ο οποίος έχει προσπαθήσει ανεπιτυχώς να μηνύσει ομάδες όπως η Γιουβέντους και η Λίβερπουλ για υπερβολικό ενδιαφέρον και συνεχή παρακολούθηση. Όλες τις φορές οι καταγγελίες του κατέρρευσαν ως ανυπόστατες και ως αποκυήματα του μυαλού του αλλά και εκείνων που τον προωθούν ανεπιτυχώς. Τον προειδοποίησαν μάλιστα πως αν ξαναδούν την αντιπαθητική φάτσα του εκεί κοντά, θα τον καταδικάσουν να μπαίνει μια ζωή αλλαγή στο 90 για τον Πυρσό Γρεβενών!



ΙΡΛΑΝΔΙΑ: ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΜΠΙΝΕ ΚΑΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
Νοέμβριος 24, 2009, 3:41 μμ
Filed under: ΔΙΕΘΝΗ | Ετικέτες: , ,


Μια μεγάλη ομάδα έχασε την ευκαιρία να συμμετάσχει στο Moundial, του χρόνου στην Νότια Αφρική. Μια ομάδα από μια απολύτως συμπαθητική χώρα, με κουλτούρα, παράδοση στην μουσική, την αντίσταση και το μεθύσι. Ιρλανδία.

Και όλα αυτά επειδή ένας αντιπαθέστατος καραγκιόζης χρησιμοποίησε ύπουλα το χεράκι του, όπως ύπουλα το χρησιμοποιεί εδώ και καιρό για να χτυπά αντιπάλους εκτός φάσης. Πολλοί εμπνευσμένοι έτρεξαν αμέσως να μιλήσουν για χέρι του θεού. Ο Tierry Henry ποτέ δεν ήταν θεός. Δεν πρόκειτε να γίνει. Δεν μπορεί να γίνει. Γιατί εκτός από πλασέ ακριβείας, χρειάζεται κανείς και κάποια κιλά προσωπικότητας γι’αυτό…

Το χέρι του μπινέ

Και το χέρι του θεού!


Με όλες αυτές τις αδιάφορες ομάδες που περάσανε οδεύουμε προς ένα άχαρο και άοσμο παγκόσμιο κύπελλο. Γεμάτο μαλάκες με περικεφαλαίες…

Στο ΕΪΡΕ λοιπόν αφιερωμένο το παρακάτω τραγουδάκι:

Χάθηκε και η ευκαιρία να πάει ο Παναθηναϊκός στο Μουντιάλ. Πήχτρα στα τριφύλλια θα ήταν το Γιοχάνεσμπουργκ…



ΤΟ ΦΥΤΟ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ!!! ( ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΟΜΕΝΗΣ! )
Οκτώβριος 2, 2009, 4:50 μμ
Filed under: ΔΙΑΦΟΡΑ, ΔΙΕΘΝΗ

Εντάξει το παραδεχομάστε. Εδώ και καιρό άλλωστε. Είμαστε όλοι καμένοι. Πως αλλιώς μπορείς να δικαιολογήσεις το πάθος, την αφοσίωση και τις εργατοώρες που ξοδεύει τόσος κόσμος? Και γιατί? Για να βλέπεις τις επικές επελάσεις του Λίνο, τα μούτρα του Χαβίτο, την κλιμακτήριο του Κονσεϊσάο, τα μακρινά σουτ του Πι Κονέ, τα μακροβούτια του Καραγκούνη, την φαλάκρα του Μουσλίμοβιτς, τα μαλλιά του Γιαννούλη, το προγούλι του Κόκε, τα αρχίδια του Καράμπελα και ο κατάλογος πραγματικά τελειώμό δεν έχει. Σαν το μεγαλείο του ΠΑΣ Γιάννενα ένα πράγμα…

ΟΚ είμαστε φυτά. Και αυτό γνωστό. Με θάρρος το παραδεχόμαστε. Αντί για εγκέφαλο, έχουμε σπαγγέτι. Και έχουμε εκ γεννετής, το απολύτως δικαιολογημένο, κόμπλεξ απέναντι στις ομάδες και το ποδόσφαιρο του εξωτερικού. Ε τώρα τα να λέμε? Οι άνθρωποι είναι τόσα χρόνια μπροστά, η μπάλα εκεί είναι επιστήμη, πως να συναγωνιστούμε αφού εκτός από διαφορά νοοτροπίας υπάρχει και χαοτική διαφορά στα μπάτζετς κτλ κτλ κτλ

Και όμως είμαστε μια χαρά!

city-champions-league-kai-alles-malakies-bullshit-pou-leme

Γιατί αυτός ο τύπος μας ξεπερνά όλους! Δεν του κλάνουμε μια! Γιατί όσα παόκια και αν υπάρχουν που πιστεύουν ότι μπορούν να πάρουν το πρωτάθλημα, όσοι αρειανοί που πιστεύουν στο κύπελλο ακόμα, 40 χρόνια μετά, όσοι Ηρακλειδείς που πιστεύουν σε μια διάκριση, ακόμα και αν είναι το βραβείο fair play πχ, δεν φτάνουν μαζί, τον εικονιζόμενο κύριο.

Γιατί ο κύριος είναι το φυτό του αιώνα. Είναι φανατικός της Manchester City, και έκανε tatoo στο χέρι, το καλό αυτό που γυμνάζει συχνά, ότι η ομάδα του, το καμάρι της Βόρειας Αγγλίας, θα κατακτήσει το Champions League το 2011!

Οι μπλέ του Μάντσεστερ πάντως, αυτήν την στιγμή βρίσκονται σε θέση Τσου-Λου. Η χρονιά έχει φυσικά πολύ δρόμο ακόμα. Το φυτό όμως είναι σε καλό δρόμο…

Ω μεγάλο φυτό! Σου βγάζουμε το καπέλο! Τα επόμενα 100 pints απο μας!!!